Naderend afscheid

Vier jaar wethouderschap en twaalf jaar in de gemeenteraad. In totaal 16 jaar heb ik me ingezet voor onze gemeente. En nu komt het moment dichtbij waarop ik afscheid neem. Ook al heb ik er zelf voor gekozen om niet nog een periode van vier jaar door te gaan, blijft het een vreemd idee. Ik zit nog volop in de lopende onderwerpen die ook de komende jaren gewoon doorgaan. Tot je ineens beseft: voor mij loopt dit hoofdstuk nu echt ten einde. Een ander gaat straks verder met de onderwerpen waar ik me zo voor heb ingezet.

De afgelopen jaren heb ik onze gemeente van heel dichtbij mogen meemaken. In de raadszaal, tijdens werkbezoeken, bij verenigingen, evenementen en tijdens gesprekken met inwoners. Juist die ontmoetingen maakten het werk voor mij bijzonder. Beleidsstukken lezen achter een bureau is nodig, maar niet mijn favoriete bezigheid. Beleid komt tot leven in de samenleving, daar zie je wat écht nodig is. Politiek gaat vaak over cijfers en regels. Maar uiteindelijk draait het vooral om mensen. Dat heb ik in al die jaren steeds sterker ervaren.

Als ik terugkijk, ben ik dankbaar voor het vertrouwen dat ik heb gekregen. Dankbaar voor collega’s, raadsleden, medewerkers, vrijwilligers en inwoners die wilden meepraten en soms ook kritisch durfden te zijn. Want ook dat hoort bij een gezonde lokale democratie.

Natuurlijk zijn er projecten en onderwerpen waar ik met trots op terugkijk. Maar misschien zijn het straks juist de kleinere momenten die me bijblijven. Een eerlijk gesprek met een echtpaar dat 50 jaar getrouwd is. Een vereniging die vertelt dat ze écht blij is met de samenwerking. Een brainstorm waar we met z’n allen dachten: dit is het! Dat zijn de momenten waarop je voelt waarom lokaal bestuur zo waardevol is.

Afscheid nemen betekent ook loslaten. En dat is goed. Een gemeente blijft altijd in beweging. Iedere generatie bestuurders en volksvertegenwoordigers bouwt verder op het werk van voorgangers, maar wel weer met nieuwe, frisse ideeën. En bij mij groeit nu langzaam het besef dat straks een periode wordt afgesloten die een belangrijk deel van mijn leven heeft gevormd.
Een naderend afscheid dus. Met gemengde gevoelens, maar vooral met trots en dankbaarheid dat ik mijn steentje heb mogen bijdragen.