Statement burgemeester

Home > Inwoners > Opvang vluchtelingen Oekraïne > Statement burgemeester

Statement burgemeester

Voorgelezen voor aanvang van de raadsvergadering van 8 maart 2022.



Dames en heren, beste inwoners van onze gemeente Staphorst,

Voor aanvang van de raadsvergadering zou ik graag even gezamenlijk met u willen stilstaan bij de internationale situatie waarin we ons momenteel bevinden.

Met verbijstering zien we de afschuwelijke beelden van de aanval op Oekraïne. Wat we niet voor mogelijk hielden is toch gebeurd: een aanval op een soeverein land, een rechtstreekse aanval op vrijheid, democratie en vrede.

Onze gedachten en medeleven gaan uit naar alle onschuldige mensen die op dit moment slachtoffer zijn van dit gewelddadige conflict. En natuurlijk denken we ook aan hun vrienden en familie die zich zorgen maken om hun dierbaren in Oekraïne.

Vanzelfsprekend zijn we met de elf gemeenten uit de Veiligheidsregio IJsselland in overleg hoe we de Rijksopdracht, met betrekking tot de opvang van vluchtelingen, zo goed mogelijk handen en voeten kunnen geven. Ook de gemeente Staphorst bereidt zich voor op de vraag van (nood)opvang.

Veel van onze inwoners voelen zich zeer betrokken bij de situatie in Oekraïne. Dat blijkt uit de reacties die we krijgen en de initiatieven die in onze samenleving worden genomen. Spontaan worden opvang- en slaapplekken aangeboden en melden zich vrijwilligers om, daar waar nodig, bij te springen. Met vertegenwoordigers van initiatieven vanuit de kerken staan we in goed contact. Wij waarderen deze initiatieven zeer en gaan kijken hoe we dit als gemeente kunnen ondersteunen. Voor vragen hierover hebben we een telefoonnummer (0522 - 74 71 91) en e-mail adres (oekraine@staphorst.nlbeschikbaar.

Afgelopen vrijdag sprak ik Andrii. Op 22 februari vluchtte hij samen met zijn vrouw, en hun vier maanden oude baby uit Kiev. Vier dagen later kwamen ze aan in onze gemeente. Andrii vertelde mij over zijn vader die vanuit zijn functie als chirurg in Kiev is achter gebleven. Zijn moeder was nog op de vlucht samen met zijn veertienjarige broer maar bevonden zich al wel buiten de grenzen van hun vaderland. Zijn moeder zou juist beginnen aan een traject van chemotherapie waar nu geen uitzicht meer op is. Hartverscheurende verhalen die vragen om compassie en medemenselijkheid en dat is wat wij als samenleving kunnen bieden.

Beste inwoners, raadsleden en college. Hoewel we niet weten wat de toekomst ons brengen gaat, kunnen we ons daar wel samen op voorbereiden. Dat kunnen we onder meer doen, door ons als gemeente en samenleving in te leven in het lot van Oekraïners die noodgedwongen hun land moeten ontvluchten. Door deze mensen niet in de kou te laten staan én door onze vrijheid te koesteren als het kostbaarste dat we hebben.